چقدر تلخیهای نوشته شده دركتابها و چه حجم عظیمی
از ولنگاری آدمها را لمس می كنم،
پسری كه در اوج جوانی و طراوت
خسته است،
دختری كه تنها روزهایش را سپری می كند،
نمی دانم
اما احساس می كنم از
ورای این دنیا هستم و قاطی شان نشدم
یواشكی این روزها را نگاه می كنم
نوشته شده در شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۶ساعت 2 AM توسط s.r| |
لحظه جایی برای گفتن ...ما را در سایت لحظه جایی برای گفتن دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 12