محض حقیقیت یا شاید حقیقت محض

میگردی پی کسی که نیست ، یا اگر باشد آسان به چشم نمیآید، یا اگر آمد مال تو نخواهد بود.

هیچ چیز غیر واقعیتر و گمراه کنندهتر از احساسات آدمی نیست، میتوان به پایان راه رسید و دلزده شد از کسی که تا دیروز عاشقش بودی. اما کافی است همین کسی که خدا خدا میکردی راهش را بکشد و برود ناگهان یکی دیگر را بر تو برتری دهد تا از دوریاش چنان ماهی افتاده بر شن داغ شوی که انگار نه همین دیروز بود که ملال حضورش تو را میکشت.

چاه بابل- رضا قاسمی